Mnogo bure podiglo je naše istraživanje o Trpezi i staroj crkvi u Gornjem Zabrđu. I to je tek početak. Daljim istraživanjem ove teme došli smo do teksta pisanog prije tačno 138. godina, tačnije 1885 godine.
Tragajući za još informacija o lokalitetu Trpeza u Gornjem Zabrđu, pronašli smo novinski članak iz 1885 godine objavljen u časopisu „Bošnjak“. Između ostaloga tadašnji novinar piše:
-„Stevan Trifković stogodišnji žitelj (rođen 1785) Tetime kazuje sledeće:
On naime veli da je na istom mjestu nekada bila crkva, pa kad su Turci u ovaj kraj prvi put došli , crkva je „pobjegla“ u Mitrovicu. Ali se opet vratila i „ustavila“ u selu Zabrđe gde je postojala 3 godine. No kad je jednom neka ciganka na tu crkvu dječije pelene nabacila, opet je isčezla, ostavivši za sobom jedan kamen u Zabrđu i jedan u Dragaljevcu na onom istom mjestu gdje je sadašnja crkva. Jedan se veliki kamen zaista nalazi u Zabrđu: ka njemu hodočasti narod osobito mladom nedeljom. Zovu ga „trpeza“ i pripisuju mu nekakvu svetinju. Odnosno vjeruju da je voda sa kamena čudotvorna. Vjeruje se da oni koji imaju slab vid treba da se umivaju osveštanom vodicom sa ovog kamena i da nerotkinje da bi ostale u blagoslovenom stanju trebaju piti osveštanu vodu sa ovog kanena.“
Ovde se vjerovatno misli na 1524. godinu za vrijeme Husref–begova progonstva hrišćana kada su srušene sve hrišćanske crkve u BiH. Tada su pravoslavni sveštenici iz srušene crkve u Koraju izbjegli u Sremsku Mitrovicu. Predanje kaže da su se vratili na Majevicu i u Zabrđu napravili novu crkvu koja je postojala 3 godine.
Izvor: Časopis Bošnjak, objavljen 1885 godine
